Θεραπεία των εντερικών παρασίτων σε γάτες: Ένας πλήρης οδηγός

  • Λεπτομερής αναγνώριση των τύπων εσωτερικών παρασίτων (νηματώδη, κεστώδη και πρωτόζωα) και των οδών μετάδοσής τους.
  • Αναγνώριση βασικών κλινικών συμπτωμάτων, από πεπτικά προβλήματα έως αλλαγές στο τρίχωμα και το βάρος.
  • Προληπτικά και θεραπευτικά πρωτόκολλα αποπαρασίτωσης ανάλογα με την ηλικία και τον τρόπο ζωής της γάτας (σε εσωτερικό ή εξωτερικό χώρο).

Γάτα με παράσιτα

Δυστυχώς, όλες οι γάτες μπορούν να υποφέρουν από προσβολή από εσωτερικά παράσιτα . Είτε η μητέρα τους τα μετέδωσε άθελά της κατά τη διάρκεια της κύησης ή του θηλασμού, είτε ήρθαν οι ίδιες σε επαφή με αυτά τα «σκουλήκια» μέσω του περιβάλλοντός τους, η αλήθεια είναι ότι ανά πάσα στιγμή μπορούμε να δούμε ότι δεν είναι καλά... εκτός αν κάνουμε κάτι για να το αποτρέψουμε.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι υπάρχουν τρία πιθανά σενάρια: σε νεαρές ή ανοσοκατεσταλμένες γάτες, τα παράσιτα πολλαπλασιάζονται ταχέως, προκαλώντας σοβαρές ασθένειες· σε υγιείς ενήλικες, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να τα εξαλείψει εντελώς· και σε άλλες περιπτώσεις, αναπτύσσεται μια συμβιωτική σχέση όπου το ζώο δεν εμφανίζει σοβαρά συμπτώματα αλλά υποφέρει από σιωπηλό υποσιτισμό. Έχοντας αυτό κατά νου, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ποια εντερικά παράσιτα είναι πιο συνηθισμένα στις γάτες , τα συμπτώματα που προκαλούν και πώς να τα εξαλείψουμε.

Ποια είναι τα πιο συνηθισμένα εσωτερικά παράσιτα;

Αποπαρασίτωση για γάτες

Τα εσωτερικά παράσιτα χωρίζονται κυρίως σε έλμινθες (σκουλήκια) και πρωτόζωα . Τα πιο συνηθισμένα είναι:

  • Ασκάρι: Όπως το Τοξοκάρα κατι y Τοξασάρης Λεωνίνα. Του στρογγυλά σκουλήκια (Νηματώδη) μήκους μεταξύ 4 και 8 cm. Ζουν στο έντερο, όπου μπορούν να σχηματίσουν μπερδέματα που προκαλούν εντερικές αποφράξειςΤα αυγά τους είναι εξαιρετικά ανθεκτικά, ικανά να επιβιώσουν έως και 5 χρόνια στο περιβάλλον. Μπορούν να επηρεάσουν τους ανθρώπους, προκαλώντας... προνύμφη μεταναστευτική.
  • Άγκυρα: Σαν αυτόν Σωληνοειδές αγκυλόστομοΕίναι μικρά (1 cm) στρογγυλά σκουλήκια που προσκολλώνται στο εντερικό τοίχωμα, ρουφώντας αίμα, κάτι που μπορεί να προκαλέσει αναιμία και θανατηφόρα γαστρεντερίτιδα σε γατάκια.
  • Είχες: Αυτοί είναι πλατυέλμινθες (κεστώδη). Το Dipylidium caninum Μεταδίδεται με την κατάποση ψύλλοι ή ψείρες μολυσμένο, ενώ το taenia taeniaeformis Εισέρχεται στον οργανισμό μέσω της κατάποσης τρωκτικάΕμφανίζονται ως μικρά λευκά τμήματα παρόμοια με κόκκους ρυζιού που κινούνται γύρω από τον πρωκτό.
  • Υδάτωση: Προκαλείται από το Echinococcus granulosusΑν και συνήθως δεν προκαλούν σοβαρά συμπτώματα στις γάτες, είναι επικίνδυνα για τους ανθρώπους επειδή σχηματίζουν quistes hidatídicos σε ζωτικά όργανα. Είναι συνηθισμένο σε αγροτικές περιοχές όπου τρέφονται με ωμά εντόσθια.
  • Άλλα παράσιταΔεν πρέπει να ξεχνάμε το πρωτόζωα όπως Giardia και Coccidia (που μεταδίδονται μέσω μολυσμένου νερού), καθώς και λιγότερο κοινά αλλά σοβαρά παράσιτα: πνευμονοσκώληκες (Aelurostrongylus abstrusus), διροφιλαράκια (Διυλοφιλία immitis) και νηματώδη της ουροδόχου κύστης.

Πώς μπορώ να καταλάβω αν η γάτα μου έχει παράσιτα;

Ο πιο γρήγορος και αποτελεσματικός τρόπος είναι να πάρετε ένα δείγμα κοπράνων στον κτηνίατρο για ανάλυση μέσω εξέτασης κοπράνων. Ωστόσο, υπάρχουν κλινικά σημάδια που θα πρέπει να μας προειδοποιήσουν:

  • Ορατά σημάδια: Υπολείμματα αυγών ή σκουληκιών στα κόπρανα ή σε περιοχές όπου αναπαύεται η γάτα. Παρουσία τμημάτων ταινίας στο περιπρωκτική γούνα.
  • Πεπτικά προβλήματαΔιάρροια (ιδιαίτερα σοβαρή στα κουτάβια), δυσκοιλιότητα, έμετος (μερικές φορές με ορατά σκουλήκια) ή γαστρίτιδα.
  • Φυσική κατάσταση: Γούνα αδιαφανές, ξηρό και νωθρότητα· απότομη απώλεια βάρους ή αναιμία.
  • ΜορφολογίαΚοιλιά πρησμένο ή διογκωμένο (εμφάνιση «πρησμένης κοιλιάς») και κακή ανάπτυξη στα γατάκια.
  • ΣυμπεριφοράΑπάθεια, λήθαργος, ασυνήθιστη αύξηση της όρεξης ή εκτροπή του τρίτου βλεφάρου και επιπεφυκίτιδα.

Πώς μολύνονται οι γάτες με αυτά τα παράσιτα;

Ο κύκλος μετάδοσης ποικίλλει. Πολλές γάτες μολύνονται με την κατάποση αυγών που υπάρχουν σε μολυσμένο χόρτο , τροφή ή νερό. Οι γάτες που κυνηγούν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο με την κατάποση μολυσμένου θηράματος. Οι ψύλλοι αποτελούν κρίσιμο παράγοντα , καθώς λειτουργούν ως ενδιάμεσοι ξενιστές για τις ταινίες.

Είναι μια κοινή εσφαλμένη αντίληψη ότι οι γάτες που ζουν σε εσωτερικούς χώρους είναι ασφαλείς. Τα αυγά των παρασίτων μπορούν να εισέλθουν στο σπίτι μέσω των ρούχων και των παπουτσιών των ιδιοκτητών τους . Επομένως, παρόλο που εκτίθενται λιγότερο, εξακολουθούν να χρειάζονται προληπτική αποπαρασίτωση.

Λυπημένη και άρρωστη γάτα

Πώς αντιμετωπίζεται και πώς προλαμβάνεται;

Πρόληψη παρασίτων σε γάτες

Η θεραπεία θα πρέπει να συνταγογραφείται από επαγγελματία υγείας με βάση τον τύπο του παρασίτου. Οι πιο συνηθισμένες επιλογές περιλαμβάνουν:

  • Από του στόματος αντιπαρασιτικάΔισκία, υγρά ή πάστες (όπως το Πανακούρ o Γάτα ΝτρόνταλΣυνήθως είναι αποτελεσματικά έναντι νηματωδών και κεστωδών.
  • Πιπέτες και Spot-onΤοπικές εφαρμογές στον αυχένα (όπως Δικηγόρος, Οχυρό ή Καθηγητής) που εξαλείφουν ταυτόχρονα τα εσωτερικά και τα εξωτερικά παράσιτα.
  • Ενέσεις: Προορίζεται για σοβαρές περιπτώσεις ή συγκεκριμένα πρωτόκολλα κλινικής.

Το γενικό πρωτόκολλο αποπαρασίτωσης ξεκινά σε γατάκια ηλικίας μεταξύ 2 και 8 εβδομάδων και επαναλαμβάνεται μηνιαίως μέχρι την ηλικία των 6 μηνών. Στις ενήλικες γάτες, η αποπαρασίτωση συνιστάται κάθε 3 μήνες για γάτες που ζουν σε εσωτερικούς χώρους και μηνιαίως για γάτες που έχουν πρόσβαση σε εξωτερικούς χώρους. Είναι ζωτικής σημασίας να επαναλαμβάνεται η θεραπεία δύο εβδομάδες μετά την πρώτη δόση για την εξάλειψη τυχόν προνυμφών που μπορεί να έχουν ωριμάσει σε αυτό το διάστημα.

Υπάρχουν επίσης σπιτικές θεραπείες που μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη μολύνσεων (συμβουλευτείτε πάντα πρώτα τον κτηνίατρό σας), όπως λάδι καρύδας, σπόροι κολοκύθας, μηλόξιδο ή θυμάρι. Το σκόρδο μπορεί να λειτουργήσει ως απωθητικό, αλλά απαγορεύεται αυστηρά για κουτάβια, έγκυες γάτες ή άρρωστα ζώα.

Πρόσθετα μέτρα υγιεινής και υγείας

Για να αποτρέψετε την επαναμόλυνση, είναι απαραίτητο να καθαρίσετε το περιβάλλον. Σκουπίστε τα χαλιά με ηλεκτρική σκούπα και πλύνετε το κρεβάτι και τα παιχνίδια με ζεστό νερό. Στην άμμο υγιεινής, η χρήση χλωρίνης βοηθά στη διάσπαση του εξωτερικού στρώματος των αυγών, καθιστώντας τα πιο ευάλωτα στην ξήρανση.

Η διατήρηση αυστηρού ελέγχου των ψύλλων είναι η καλύτερη άμυνα κατά των ταινιών. Η εντερική υγεία της γάτας σας εξαρτάται από έναν συνδυασμό κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής, περιβαλλοντικής υγιεινής και τακτικών κτηνιατρικών επισκέψεων για να διασφαλιστεί η σωστή απορρόφηση θρεπτικών συστατικών και η βέλτιστη ζωτικότητα.

Η συνεπής πρόληψη είναι το πιο ισχυρό εργαλείο για να αποτρέψετε τα παράσιτα από το να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία του κατοικίδιου ζώου σας και της οικογένειάς σας, καθώς ορισμένα είδη μπορούν να μεταδοθούν στους ανθρώπους. Ένα αυστηρό πρόγραμμα αποπαρασίτωσης και η καθημερινή παρατήρηση των κοπράνων και της κατάστασης του τριχώματος θα επιτρέψουν στη γάτα σας να ζήσει μια πλήρη και υγιή ζωή.


Προσθήκη ως προτιμώμενης πηγής στην Google