Τι να κάνετε εάν η γάτα σας δεν μπορεί να ουρήσει: Συμπτώματα, αιτίες και επείγουσα θεραπεία

  • Η αδυναμία ούρησης είναι μια κτηνιατρική επείγουσα κατάσταση που μπορεί να αποβεί μοιραία σε λιγότερο από 72 ώρες.
  • Βασικά συμπτώματα περιλαμβάνουν νιαούρισμα από τον πόνο, υπερβολική καταπόνηση στην άμμο της τουαλέτας και την παρουσία αίματος.
  • Η απόφραξη είναι πιο συχνή στους άνδρες λόγω της ανατομίας της ουρήθρας τους.
  • Η πρόληψη βασίζεται στην εντατική ενυδάτωση, σε μια συγκεκριμένη διατροφή και στον έλεγχο του στρες.

Γάτα στο κουτί άμμου

Όταν ο τετράποδος φίλος μας πηγαίνει στην άμμο υγιεινής του, κανονικά, αν είναι υγιής και τη βρίσκει καθαρή, θα κάνει τις απαραίτητες ανακουφίσεις χωρίς κανένα πρόβλημα. Μια υγιής γάτα ουρεί συνήθως 2 έως 4 φορές την ημέρα , αν και αυτό μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την ηλικία, τη διατροφή και το επίπεδο δραστηριότητάς της. Τι συμβαίνει όμως αν κάτι πάει στραβά; Όταν μια γάτα δυσκολεύεται να ουρήσει, αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση που μπορεί γρήγορα να κλιμακωθεί σε ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Αν αναρωτιέστε τι να κάνετε αν η γάτα σας δεν μπορεί να ουρήσει , είναι σημαντικό να κατανοήσετε ότι η απόφραξη των ούρων είναι ένα σοβαρό πρόβλημα, ειδικά στα αρσενικά, επειδή η ουρήθρα τους είναι μακρύτερη και στενότερη, καθιστώντας την πιο επιρρεπή σε απόφραξη. Παρακάτω, περιγράφουμε λεπτομερώς τις αιτίες, τα συμπτώματα και τα κατάλληλα μέτρα για να σώσετε τη ζωή της γάτας σας.

Πώς ξέρω εάν η γάτα μου δεν μπορεί να ουρήσει;

Η έγκαιρη ανίχνευση του προβλήματος είναι η διαφορά μεταξύ μιας απλής θεραπείας και μιας επείγουσας χειρουργικής επέμβασης. Οι γάτες είναι ειδικοί στο να κρύβουν τον πόνο, επομένως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σε ανεπαίσθητα σημάδια . Για να μάθετε εάν ο τετράποδος φίλος σας αντιμετωπίζει προβλήματα, θα πρέπει να αναζητήσετε τα εξής:

  • Αυξημένη συχνότηταΠηγαίνει στην τουαλέτα του πολύ πιο συχνά, αλλά ουρεί πολύ σπάνια (πολλακιουρία).
  • ΕκφώνησηΝιαουρίσματα, γρυλίσματα ή κλάματα κατά την προσπάθεια ούρησης λόγω έντονου πόνου.
  • ΤενέσμουςΠερνάει πολύ περισσότερο χρόνο στην άμμο της άμμου, καταβάλλοντας εμφανείς προσπάθειες και υιοθετώντας ένα σκυφτή στάση.
  • ΠεριουρίαΗ γάτα ουρεί έξω από την άμμο υγιεινής (σε χαλιά, καναπέδες ή κρεβάτια), αλλά διατηρεί τη σκυφτή στάση, συνδέοντας τον πόνο με τη χρήση του δίσκου.
  • ΑιματουρίαΠαρατηρούνται ίχνη αίματος στα ούρα ή αιματηρές σταγόνες.
  • Υγιεινή και γενική κατάστασηΜπορεί να σταματήσουν να περιποιούνται, να γίνουν απαθείς, να σταματήσουν να τρώνε ή ακόμα και να εκδηλώσουν εμετός σε προχωρημένα στάδια λόγω συσσώρευσης τοξινών.
  • Υπερβολικό γλείψιμο: Γλείφει ψυχαναγκαστικά την περιοχή των γεννητικών οργάνων λόγω ερεθισμού.

Τι προκαλεί αυτό το πρόβλημα;

Οι αιτίες της απόφραξης του ουροποιητικού συστήματος (τεχνικά γνωστή ως FLUTD ) ποικίλλουν και συχνά συνδυάζονται:

  • Πέτρες ούρωνΠέτρες που σχηματίζονται από ορυκτά (συχνά κρυστάλλους στρουβίτη ή οξαλικού ασβεστίου). Η κύρια αιτία είναι συνήθως... χαμηλή πρόσληψη νερού και ανεπαρκείς δίαιτες πλούσιες σε δημητριακά και υποπροϊόντα.
  • Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και κυστίτιδα: Όπως το ιδιοπαθής κυστίτιδα της γάταςη οποία είναι μια φλεγμονή της ουροδόχου κύστης χωρίς σαφή βακτηριακή αιτία, που συνδέεται στενά με στρες και αλλαγές στο περιβάλλον.
  • βύσματα ουρήθραςΣυσσωρεύσεις βλέννας, κυττάρων και κρυστάλλων που εμποδίζουν τη ροή των ούρων.
  • Μάζες και όγκοιΕσωτερικοί ή εξωτερικοί όγκοι που πιέζουν την ουροδόχο κύστη και την ουρήθρα, εμποδίζοντας τη ροή.
  • Οίδημα του πέους: Προκαλείται ιδιαίτερα από την παρουσία τριχών που κουλουριάζονται γύρω από αυτό ή από τοπικούς ερεθισμούς.
  • Τραυματικά αίτιαΡήξη ουροδόχου κύστης λόγω χτυπημάτων ή χτυπήματος από όχημα. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε οξεία περιτονίτιδα.
  • Άλλες παθολογίεςΔιαβήτης, υπερθυρεοειδισμός ή συγγενείς ανωμαλίες που επηρεάζουν τον νευρικό έλεγχο της κένωσης.

Ποια είναι η θεραπεία;

Πάρτε τη γάτα σας στον κτηνίατρο όποτε τη χρειάζεται

Η αδυναμία μιας γάτας να ουρήσει αποτελεί μια κρίσιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης . Εάν δεν μπορεί να αποβάλει τα ούρα, θα μπορούσε να πεθάνει μέσα σε 24 έως 72 ώρες επειδή τοξίνες συσσωρεύονται στο σώμα της, προκαλώντας οξεία νεφρική ανεπάρκεια και θανατηφόρες ηλεκτρολυτικές ανισορροπίες (όπως υπερκαλιαιμία).

Θα πρέπει να τον πάτε αμέσως στον κτηνίατρο . Στην κλινική, η διάγνωση θα περιλαμβάνει ψηλάφηση κοιλίας (για να διαπιστωθεί εάν η κύστη είναι διογκωμένη), εξετάσεις αίματος, ανάλυση ούρων, υπερηχογράφημα ή ακτινογραφίες. Η θεραπεία θα ποικίλλει ανάλογα με την αιτία.

  • Καθετηριασμός ουρήθραςΈνας καθετήρας εισάγεται υπό καταστολή για να αδειάσει η ουροδόχος κύστη και να καθαρίσει την ουρήθρα.
  • υγροθεραπείαΧορήγηση ενδοφλέβιων υγρών για τη σταθεροποίηση του ζώου και τον καθαρισμό των νεφρών.
  • ΦάρμακαΑντιβιοτικά για λοιμώξεις, παυσίπονα για τον πόνο και φάρμακα για τη χαλάρωση της ουρήθρας.
  • Αλλαγή διατροφής: Ειδική τροφή για ουρολογικά προβλήματα που βοηθά στη διάλυση των κρυστάλλων.
  • ΧειρουργικήΣε περιπτώσεις σοβαρών όγκων ή υποτροπών, μπορεί να πραγματοποιηθεί μια διαδικασία περινεϊκή ουρηθροστομία για να διευρυνθεί το άνοιγμα της ουρήθρας.

Μεταγενέστερη φροντίδα και πρόληψη

Μετά το εξιτήριο, είναι φυσιολογικό η γάτα να αισθάνεται δυσφορία ή συχνή ούρηση. Συνιστάται ένα κολάρο ελισαβετιανού τύπου (κατά προτίμηση φουσκωτό) για να μην γλείφει η γάτα την ερεθισμένη περιοχή. Όσον αφορά το περιβάλλον, είναι ζωτικής σημασίας να χρησιμοποιείτε μαλακή, άοσμη και χωρίς σκόνη άμμο υγιεινής (οι άμμοι υγιεινής φυτικής προέλευσης είναι ιδανικές) για να αποφύγετε περαιτέρω ερεθισμό.

Για να αποτρέψετε περαιτέρω επεισόδια, ακολουθήστε αυτές τις οδηγίες:

  • Μέγιστη ενυδάτωσηΕνθαρρύνετε την κατανάλωση νερού με σιντριβάνια και να προσθέσουν υγρή τροφή στην καθημερινή τους διατροφή.
  • Ποιοτικό φαγητόΑποφύγετε τα υποπροϊόντα και τα δημητριακά. Χρησιμοποιήστε τρόφιμα που διατηρούν ένα επαρκές pH ούρων.
  • Διαχείριση άγχουςΔιατηρήστε σταθερές ρουτίνες και χρησιμοποιήστε ηρεμιστικές φερομόνες ή εμπλουτισμό του περιβάλλοντος.
  • υγιεινήΔιατηρείτε τις αμμολεκάνες πεντακάθαρες (τουλάχιστον μία ανά γάτα συν μία επιπλέον).

Σε πολύ ήπιες περιπτώσεις ή ως προληπτικό μέτρο (πάντα υπό κτηνιατρική επίβλεψη), ορισμένοι ιδιοκτήτες χρησιμοποιούν φάρμακα όπως το κράνμπερι για τις αντιβακτηριακές του ιδιότητες, την πικραλίδα ή την αλογοουρά για τη διουρητική τους δράση, ακόμη και μικρές δόσεις αραιωμένου μηλόξιδου για την εξισορρόπηση του pH. Ωστόσο, καμία σπιτική θεραπεία δεν αντικαθιστά την επείγουσα ανάγκη για κτηνιατρική επίσκεψη εάν η γάτα δεν μπορεί να ουρήσει.

Η καθημερινή παρακολούθηση της άμμου υγιεινής είναι το πιο ισχυρό εργαλείο που έχετε για να προστατεύσετε το κατοικίδιό σας. Οποιεσδήποτε αλλαγές στην ποσότητα, το χρώμα ή τη συχνότητα των ούρων θα πρέπει να συζητούνται με έναν κτηνίατρο για να αποφευχθούν μη αναστρέψιμες επιπλοκές στα νεφρά.


Προσθήκη ως προτιμώμενης πηγής στην Google